Lieve mensen,
De tekst die bovenaan de rouwkaart staat trof mij erg. Het is de trouwtekst van mijn ouders. Het klinkt als een zware tekst. Maar ik denk dat mijn moeder, op het moment dat ze trouwde, vol overgave de bediening van echtgenote en moeder heeft aanvaard. Nu ik zelf getrouwd en moeder ben besef ik, dat mijn moeder haar bediening ruimschoots heeft vervuld. Zij leerde ons wat het is om deel uit te maken van een gezin. Zij smeedde een band tussen ons. En hier staan we dan. Met z’n allen, eensgezind. We moeten nu verder zonder haar.
Deze woorden had ik graag nog tegen haar willen zeggen:
Lieve mam, ik heb je altijd een ‘supermoeder’ gevonden. Zo eentje die alles was en alles kon. Soms dacht ik dat ik in mijn leven niet aan je zou kunnen tippen. Ik heb het altijd bijzonder gevonden dat jij een goede moeder voor ons kon zijn, terwijl je zelf nooit echt een moeder hebt gehad. Jij wilde nooit dat het ons ergens aan ontbrak en toch liet je ons ook vrij in de grote keuzes in ons leven.
Toen ik mijn vleugels uitsloeg en naar het buitenland wilde heb jij mij nooit tegengehouden, ook niet toen ik mijn wereldreizen maakte. Misschien liet je mij gaan, met pijn in je hart, maar je liet dat nooit blijken. Wat fijn dat je er was toen ik eindelijk in rustiger vaarwater kwam. Ik hervond mijn geloof en kon dat delen met jou. Toen ik trouwde met Menno maakte je mijn trouwjurk en mijn bruidstaart. Mijn zwangerschap en dit jaar met Joas, heb ik als een hele bijzondere tijd ervaren, omdat ik zoveel met je kon delen. Vooral dingen die je alleen deelt met je moeder. Toen ik bevallen was maakte je katjang hijo voor me om mij aan te laten sterken en toen ik weer ging werken heb je heel veel op Joas kunnen passen. Je geschreven stukjes in Joas zijn oppasboek zijn een kostbaar geschenk. Wat was het fijn dat jij Joas bij zijn doop de kerk in kon brengen en hij de door jou gemaakte doopjurk aankon.
Het is zo jammer dat ik je nooit meer kan bellen of even kan langs komen om aan jou te vertellen over Joas z’n vorderingen of gewoon om je even te spreken of te zien.
Lieve mam, wat ik heel bijzonder vind is, dat op de dag dat jij ons verliet, er in mijn bijbels dagboekje een tekst op het programma stond uit 1 cor. 15, waar het gaat over de dood en het leven ná de dood. Het wordt mij in deze tekst zó duidelijk hoe het zit met ons sterven en dus ook met jouw sterven. Er staat in deze tekst dat Jezus de dood heeft overwonnen. Dat is zo hoopvol, want ik twijfel er niet aan dat jij bij onze Heiland en Verlosser bent. Jij gelooft immers in de kruisiging en opstanding van Jezus Christus.
Lieve mam, ik ben je zo ontzettend dankbaar voor wat je voor mij, voor ons hebt gedaan. We zullen je heel heel erg missen. We zullen elkaar en papa tot steun zijn, daar kun je op rekenen.
Lieve mam, bedankt voor alles wat je hier op aarde was en zult blijven in onze herinnering.